قسمتي از مناجات محببين امام سجاد(عليه السلام)

اي خداي من کيست که شيريني محبت تورا چشيده باشد وغير تو ديگري را طلب کند ؟ و کيست که به قرب تو انس گرفته باشد و دوري از تو را طلب کند ؟

خدايا ما را از کساني قرا ر ده که :

 آنها را براي قرب و دوستيت برگزيدي ، آناني که براي عشق و محبتت خالص گردانيدي ، مشتاق لقايت نمودي و راضي به قضايت گردانيدي ، به انها نعمت ديدار عطا کردي و نعمت رضا و خوشنوديت را به آنها بخشيدي و از عذاب هجران و دوري از خودت پناهشان دادي و در جايگاه صدق و راستي در جوار خود جايشان دادي ، براي معرفتت مخصوصشان کردي و آنها را شايسته بندگيت گردانيدي و قلبشان را دلباخته محبت خودت کردي و براي مشاهده جمال خود انتخابشان کردي و وروي آنها را براي خودت خالي نمودي ( فقط به سوي تو ) و دلشان را براي دوستي خودت از هر چيزي فارغ کردي و به آنچه نزد توست ترغيبشان  نمودي ، ذکر و يادت را به او الهام کردي ، توفيق شکر به آنان دادي و به اطاعت و فرمانبرداري خود مشغولشان کردي وآ نان را از بندگان صالح خود گردانيدي ، آنان را جهت مناجات با خود برگزيدي و هر چيزي که باعث بريدن آنها از تو بود را بريدي .

خدايا مارا از آنان قرارده که :

عادتشان اين است که به تو شاد و خوشحال باشند و روزگارشان به آه و ناله فراق تو بگذرد ، آنان که پيشانيشان براي عظمت تو در سجده است و چشمهايشان در خدمت بتو بيدار و اشکهايشان از خوف تو روان است و دلهايشان متعلق به محبت توست .

اي آنکه روشناييهاي قدسي اش براي چشمان دوستانش ريزان و انوار جمالش براي دلهاي عارفان شيفتگي آور است .

  اي آرزوي دلهاي مشتاقان و اي انتهاي آرزوي دوستان ، از تو مي خواهم :

 محبت خودت را و محبت محبان تو را و محبت ( علاقه ) هر کاري  که باعث دوستي بيشتر تو شود .

و باز ازتو مي خواهم :

خودت را محبوبتر از انچه غير خودت است براي من قرار دهي  ، و محبت من را باعث خوشنوديت قرار دهي ، واشتياقم به خودت را باعث دوري من از گناه و معصيت قرار دهي .

به من با چشم دوستي و مهرباني نگاه کن ، رويت را از من برمگردان و مرا در پيشگاهت از اهل سعادت و خوشبختي قرارده

اي اجابت کننده ، اي مهربانترين مهربانان .

        عشق آن شعله است کو چون برفروخت    هرچه جز معشوق باقي ، جمله سوخت