"...فَصبِّرنِي عَلِي ذلکَ حتِي لا احُبَّ تَعجِيلَ ما اَخَّرتَ ولاتَاخِيرَماعجَّلتَ ولااَکشِفَ
ماسَترتَ ولااَبحث عمّاکتمتَ ولااُنازِعُک فِي تَدبِيرک...."
خداِيا! دراِين امر، مرا آنچنان صابر و شکِيبا گردان که تعجِيل آنچه راکه تو به تاخِير انداخته اِي دوست نداشته باشم
ونِيز،تاخِيرآنچه را که تو در آن تعجِِيل نمودِي نخواهم؛ وپرده ازآنچه تو پوشاندِي برندارم و آنچه
ر ا کتمان نموده اِي آشکار نکنم و با تدبِير تو به ستِيز برنخِيزم...
منتخب الاثرص 502ح 2